Τρεχω, Τρεχω!

...Και δεν φτανω!!Κλασσικα τα αφησα ολα τελευταια στιγμη, και τωρα θελω να μπει ο χωροχρονος σε μια μορφη slow motion για να προλαβω τις δουλειες που εχω να κανω αλλα και για να προλαβω να ευχαριστηθω καποια πραγματα πριν φυγω....Απ'οσο ξερω αυτο δεν γινεται ρε γαμωτο οποτε τρεχατε ποδαρακια μου!

Το σαββατο φευγω για αγγλια για μεταπτυχιακο, και τρεχω να προλαβω να δω καποιους φιλους, να δω καποιους συγγενεις, να βγω για κανα ποτο να χαλαρωσω, να παω στις τραπεζες, τα ψωνια ευτυχως τελειωσαν, να στειλω κι 1-2 πακετα με ταχυδρομειο γιατι οι κωλοαεροπορικες την εχουν δει εξυπνοι και σου χρεωνουν 10ευρω το κιλο μετα τα 23 κιλα (και τι να πρωτοπαρεις οταν πας για εναν χρονο??), να φτιαξω τον υπολογιστη του αδερφου, να φτιαξω τον υπολογιστη του φιλου μου, να μαζεψω το μπουρδελο που αποκαλω 'δωματιο' τα τελευταια χρονια και να μην ξεχασω τιποτα σημαντικο πισω....Οι τελευταιες 10 μερες ειναι ενας αγωνας δρομου, κι οπως καταλαβαινετε ουδεμια σχεση εχω εγω με την φωτογραφια του προηγουμενου ποστ,γι' αυτο και την εβαλα μαλλον, γιατι πολυ θα ηθελα να ειμαι σε τετοια ρεκλα!

relaxing...

no further comments...

Απαισοδοξος ή Ρεαλιστης?

Με αφορμη μια συζητηση που εγινε στο προηγουμενο ποστ, αποφασισα να γραψω καποιες σκεψεις/προβληματισμους για αυτα που βλεπω γυρω μου. Δεν ειμαι ουτε οικονομολογος, ουτε κοινωνιολογος, ουτε ψυχολογος ουτε τιποτα αλλο σπουδαιο. Ειμαι απλα ενας ανησυχος και σκεπτομενος ανθρωπος ο οποιος αποφασισε να σκεφτει φωναχτα σημερα.... Οι αποψεις μου μπορει σε καποιους να φανουν υπεραπλουστευμενες και σε αλλους πολυ προχωρημενες...Δεν με ενδιαφερει κανενας απο τους δυο χαρακτηρισμους...Θα ηθελα μονο οποιος διαβασει παρακατω να σκεφτει αν υπαρχουν καποιες αληθειες, ποσο αυτες εφαρμοζoνται στον καθενα μας, και να γινει μια ενδιαφερουσα συζητηση...

Οι φιλοι μου, η κοπελα μου, οι γονεις μου και γενικοτερα οι ανθρωποι που με ξερουν καλυτερα και με ζουν σε καθημερινη βαση, συχνα με κατηγορουν οτι ειμαι απαισιοδοξος, μηδενιστης, και αρνητικος σχεδον με ολα. Η αληθεια ειναι οτι δεν εχουν εντελως αδικο, ομως εγω αντιλεγω οτι ειμαι άπλα ρεαλιστης...

Κοιταζωντας λοιπον γυρω μου βλεπω καποια πολυ συγκεκριμενα πραγματα. Καταρχην ολα πιστευω οτι ξεκινουν απο πολυ μικρη ηλικια. Στα περισσοτερα σπιτια τα παιδια ακουνε την λεξη “επιτυχημενος” παραλληλα με τουλαχιστον μια ή με συνδυασμο των λεξεων “πλουσιος”, “πολλα λεφτα”, “μεγαλος και τρανος”, “σπουδαιος” κτλ. κτλ. Εδω ξεκιναει το προβλημα κατα την γνωμη μου. Απο μικροι ακουμε διαφορα μελη της οικογενειας μας ή του στενου οικογενειακου μας κυκλου να μας λενε πως οταν μεγαλωσουμε πρεπει να βρουμε μια καλη δουλεια, να κανουμε αρκετα λεφτα ωστε να ζησουμε ανετα και να θεωρουμαστε επιτυχημενοι απο τους γυρω μας. Σε γενικες γραμμες και με διαφορες παραλλαγες οι περισσοτεροι τα εχουμε ακουσει αυτα νομιζω. Μετα ανακαλυπτουμε οτι το ενδιαφερον συστημα παιδειας στην ελλαδα σου επιτρεπει να δηλωσεις εως και 60 σχολες για την πανεπιστημιακη σου εκπαιδευση. Με λιγα λογια σου λεει οτι οτι σημασια δεν εχει να κανεις αυτο που γουσταρεις και να προσπαθησεις να γινεις καλος σε κατι που σου αρεσει αλλα να κανεις οτιδηποτε ακομα κι αν δεν εχει την παραμικρη σχεση με τα ονειρα που εκανες σαν παιδι ή τους στοχους που εβαζες ως εφηβος. Πολυ φυσιολογικα απο τα πανεπιστημια βγαινουν ατομα που δεν εχουν καμια ορεξη να κανουν αυτο που εχουν σπουδασει ως δουλεια και αλλοι τοσοι που θελουν να ασχοληθουν με αυτο που σπουδασαν αλλα δεν βρισκουν δουλεια ετσι κι αλλιως. Με αλλα λογια οι περισσοτεροι μπλεκουμε σε εργασιες που δεν μας παρεχουν ευχαριστηση και δεν εχουν και την προοπτικη να το κανουν, κατι που οδηγει σε μιζερια, ψυχολογικα προβληματα και εν τελει σε ωχαδερφισμο...

Σε ενα αλλο επιπεδο τα περισσοτερα παιδια σημερα μεγαλωνουν με τα ρεαλιτι, τα “talent show” και τις εκπομπες που προωθουν κατα καποιο τροπο την αρπαχτη, την γκλαμουρια και την εν γενει ανηθικοτητα (καθως κανεις δεν λεει οτι ωραια ολα αυτα, ομως ο σκοπος δεν αγιαζει και τα μεσα). Κατα καποιο τροπο προωθειται η ΕΙΚΟΝΑ και οχι η ΟΥΣΙΑ. Ολα αυτα μεταφραζονται σε μια σταση ζωης εικονικης, οπου σημασια εχει τι 'δειχνεις' και οχι τι 'εισαι'. Μεγαλωνουμε με την εντυπωση οτι ΠΡΕΠΕΙ να γινουμε “επιτυχημενοι” οπως επιτυχημενοι εννουνται οι καθε λογης μεγαλο -επιχειρηματιες, -δημοσιογραφοι, -δικηγοροι, -πολιτικοι. Κανεις δεν μας λεει πανω σε ποσα πτωματα πατησε ο καθενας απο αυτους για να 'ανεβει' εκει που βρισκεται, τις τακτικες που ακολουθησε, ποσους ρουφιανεψε, ποσους 'εθαψε' και ποσους υποβαθμισε. Οταν μπαινουμε στο 'τρυπακι' ομως οτι ετσι πρεπει να γινουμε κι εμεις, ξεχναμε να αναρωτηθουμε μεχρι που θα φταναμε για να τα καταφερουμε Κι οταν ερχεται η ωρα, και ρουφιανοι γινομαστε, και την μιση αληθεια λεμε για να μην φανει καποιος συναδελφος καλυτερος απο εμας, και γλειφουμε οσο χρειαζεται για να ειμαστε αγαπητοι. Και το χειροτερο; Πιανει! Ετσι ανεβαινουμε τα σκαλοπατια και νιωθουμε σημαντικοι και πανω απ' ολα ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΟΙ. Η ανηθικοτητα γινεται μερος της καθημερινοτητας μας και με την δικαιολογια οτι “αν δεν το κανω εγω θα το κανει καποιος αλλος” δεν δισταζουμε να κανουμε τα χειροτερα πραγματα και να εχουμε και την συνειδηση μας ησυχη!

Εχοντας ως κυριο και πρωταρχικο μας στοχο λοιπον να γινουμε “επιτυχημενοι” συμφωνα με αυτο που εννοει ο πολυς κοσμος, δηλαδη πλουσιοι, ατομα υψηλης κοινωνικης ταξης, αναγνωρισιμοι κτλ, τρεφουμε ενα συστημα το οποιο ζει και αναπνεει απο αυτην ακριβως την νοοτροπια. Γιατι ακομα κι αν δεν μπορουμε να γινουμε πλουσιοι και επιτυχημενοι, σημασια εχει να δειχνουμε οτι τουλαχιστον εχουμε μια καποια ανεση, κι οτι ζουμε με τα “στανταρ” της εποχης μας. Στανταρ που λιγο ή πολυ υποδεικνυονται απο τα Μεσα Μαζικης Εξημερωσης (που λεει κι ο τζιμακος!) και κυριως την τηλεοραση και τα περιοδικα. Αγοραζουμε ακριβα αυτοκινητα με δοσεις μεχρι να πεθανουμε, παιρνουμε διακοποδανεια για να πουμε οτι καναμε διακοπες (γιατι διακοπες με δανειο δεν ειναι πραγματικα διακοπες!) για τις οποιες θα δουλευουμε διπλασια ολο τον υπολοιπο χρονο, επιπλωνουμε ενα ολοκληρο σπιτι με δοσεις, τα σαλονια μας, τις τηλεορασεις μας, τα air-condition μας και οτι αλλο γουσταρουμε. Και πραγματικα δεν βλεπω τιποτα κακο στο να φτιαχνουμε το σπιτι μας ετσι ωστε να μας παρεχει καποιες ανεσεις, ομως θεωρω πολυ μεγαλο λαθος να “στηνουμε” ενα ολοκληρο σπιτι πανω σε δανεια και δοσεις. Καταρχην τιποτα απο αλλα αυτα που αγοραζουμε δεν ειναι δικα μας μεχρι να τα εξοφλησουμε. Οποιαδηποτε στιγμη για οποιονδηποτε λογο δεν καταφερουμε για ενα μεγαλο διαστημα να πληρωσουμε τις δοσεις μας, η τραπεζα εχει το δικαιωμα να τα κατασχει για οσο καιρο θεωρησει αναγκαιο. Ειδικα σημερα οπου η αβεβαιοτητα κυριαρχει σε ολους το τομεις της αγορας, και ακουμε καθε μερα για μαζικες απολυσεις ή “εθελουσιες εξοδους”, καμια οικογενεια δεν εχει την σιγουρια οτι θα μπορει να ανταπεξελθει για οσο χρειαζεται στις υποχρεωσεις, της, υποχρεωσεις που πηγαζουν απο το επιπεδο ζωης που εχει επιλεξει.

Ειναι φυσικα πολυ δυσκολο εως και αδυνατον ισως μια οικογενεια (τουλαχιστον στην ελλαδα), να μην χρεωθει για καποια απο τα αγαθα τα οποια θελει να εχει. Αυτο συμβαινει κυριως γιατι οι μισθοι ειναι εξωφρενικα χαμηλοι για το μεγαλυτερο μερος του πληθυσμου, ενω οι τιμες ειναι υψηλες με συχνες ανοδικες τασεις.Το ιδανικο θα ηταν φυσικα να ειχαμε τετοιο επιπεδο ζωης ωστε να αγοραζουμε αυτα που θελουμε με μετρητα, και μονο για ειδη που ειναι υπερβολικα ακριβα (οπως αυτοκινητα) να πληρωνουμε τουλαχιστον ενα μεγαλο ποσο σε μετρητα και οι δοσεις να ειναι ελεγχομενες και οχι για πανω απο 1-2 χρονια.

Μ' αυτα και μ' αυτα, εχουμε γινει ολοι απληστοι και εγωιστες. Μολις διακρινουμε μια ευκαιρια να 'ανεβουμε' λιγο παραπανω, ξεχναμε οτι εχει να κανει με την συναδελφικη αλληλεγγυη, ξεχναμε ποιοι μας εχουν σταθει στα δυσκολα, και κοιταμε με απλα και γρηγορα βηματα να γινουμε αρεστοι στα αφεντικα μας με την ελπιδα να 'παχυνει' λιγο ο μισθος μας. Ξαφνικα ο σκοπος μας αγιαζει και τα μεσα μας, οι αναγκες μας γινονται αυτοσκοπος μας, και τυφλωνομαστε απο υποσχεσεις και ψευτικα κινητρα. Εγω εδω βλεπω μια μεγαλη αλυσιδα απο δεδομενα. Καταρχην οι “αναγκες” μας οπως τις περιεγραψα πιο πανω, ειτε πραγματικες ειτε εικονικες, μετα οι χαμηλοι μισθοι σε ενα εν γενει αβεβαιο περιβαλλον, και τελος για να δεσει το γλυκο τα αφεντικα. Τα αφεντικα που αν και εδω ειναι στο τελος της περιγραφης μου, ειναι το κεφαλι απο οπου βρωμαει ολη οι κοινωνια μας. Οι περισσοτεροι ειναι αρκετα ανετοι οικονομικα (μερικοι ειναι υπερβολικα ανετοι θα ελεγα), εχουν αρκετες γνωριμιες για να επιτυχουν καθε τους σκοπο, και εχουν το υφος του επιτυχημενου, καλου ανθρωπου με το συνεχες χαμογελο και τις ´καλες προθεσεις´ για την κοινωνια μας. Στην κατηγορια των 'αφεντικων' συμπεριλαμβανονται φυσικα και ολοι οι πολιτικοι οι οποιοι πολλες φορες ειναι επιχειρηματιες-πολιτικοι. Εχοντας δημιουργησει (αθελα τους?) μια κοιωνια με τοσες “αναγκες”, κανουν οτι γουσταρουν σε πολιτικο-οικονομικο επιπεδο, κι εμεις ακολουθουμε σαν προβατα σε σφαγη το λουκανικο που εχουν κρεμασει μπροστα την μουρη μας, βλεποντας το δεντρο και χανοντας το δασος. Μας ενδιαφερει να βολεψουμε τους φιλους και γνωστους μας οπου μπορουμε γιατι αλλιως “θα το κανει καποιος αλλος”, γουσταρουμε να λαδωνουμε οσο και οπου χρειαζεται, απο αστυνομικους μεχρι εφοριακους, δημαρχους και υποψηφιους καθε λογης, με την ελπιδα να ευνοηθουμε εστω και λιγο παραπανω απο τους αλλους. Κατοπιν μιλαμε για αυτους που εκαναν κομπινες και καταφεραν αυτο που ηθελαν με θαυμασμο, χωρις να μας ενδιαφερει καν, ποσοι αλλοι και οι οικογενειες τους μπορει να εθιγησαν απο την συγκεκριμενη πραξη. Κοιταμε παντα τον “νικητη” αλλα ποτε τον “χαμενο”, οχι γιατι νιωθουμε νικητες εμεις οι ιδιοι αλλα γιατι νιωθουμε χαμενοι και θελουμε να γινουμε νικητες. Ακομα κι αν δεν μπορουμε να καταφερουμε κατι εμεις χαιρομαστε με τις αποτυχιες των διπλανων μας γιατι ετσι νιωθουμε καλυτερα για τον εαυτο μας.

Ολα αυτα δεν τα λεω γιατι εγω ειμαι απ'εξω και ετσι εχω το δικαιωμα να κανω μαθηματα ηθικης σε ολους τους αλλους. Καθε αλλο, τα γραφω για μενα περισσοτερο. Ειναι σκεψεις και ανησυχιες που παντα τριγυρνανε στο μυαλο μου, και απλα αποφασισα να τα βαλω ολα κατω και να γραψω κατι επ' αυτου. Οι πραξεις μας σε καθημερινη βαση μας καθοριζουν σαν ανθρωπους και ετσι κι εγω, νιωθω πως καθε μερα, ειτε στην δουλεια μου, ειτε στις παρεες μου, οι αποψεις μου αλλα κυριως οι πραξεις μου με καθοριζουν ως ανθρωπο. Ειμαι 25 χρονων και ξερω οτι πολλα απο τα προβληματα που εχουν πολλοι γυρω μου σημερα, σε μερικα χρονια μπορει να τα εχω κι εγω. Ξερω επισης οτι οι μεγαλυτεροι σε ηλικια που θα διαβαζαν αυτο το κειμενο θα ελεγαν “καλα, κατσε να μεγαλωσεις να κανεις οικογενεια και να εχεις ευθυνες και θα δεις πως θα αλλαξουν οι αποψεις σου”. Τα εχω ακουσει πολλες φορες αλλα ειλικρινα δεν δινω την παραμικρη σημασια. Φυσικα και καποιες αποψεις ενδεχομενως να αναθεωρηθουν ή να αλλαξουν εντελως αναλογα με τα δεδομενα της καθε περιοδου. Ομως η βαση της σκεψης μας της προσωπικοτητας μας εχει διαμορφωθει σε αυτην την ηλικια. Πιστευω οτι οι επιλογες, οι αποφασεις και εν τελει ο τροπος ζωης που θα επιλεξω για εμενα στο ακομα βαθυτερο μελλον, θα ειναι ολα συνακολουθα των αποψεων που εχω σημερα και της οπτικης με την οποια βλεπω τον κοσμο. Ειμαι σιγουρος οτι το ιδιο ισχυει για ολους μας. Οπως οταν κατεβαινω σε μια διαδηλωση ακουω να μου λενε “σιγα και τι θα αλλαξει με μια διαδηλωση?”, ετσι κι οταν μου λενε “οταν μεγαλωσεις θα γινεις κι εσυ σαν ολους τους αλλους που σημερα απεχθανεσαι” τους κοιταω με περιφρονηση και απεχθεια και δεν τους δινω την παραμικρη σημασια, οχι γιατι με υποτιμανε, αλλα γιατι μου αρνουνται το δικαιωμα να ονειρευομαι, να παλευω γι' αυτα που πιστευω, και να ζω συμφωνα με αυτα....για παντα...

Internet και Λογοκρισια...ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΕ!

Τον τελευταιο καιρο ολο και περισσοτερες εταιρειες με σημαντικη επιρροη στο Ιντερνετ και στο υλικο που εμφανιζεται σε αυτο, κανουν τις "παπιες" και συμφωνουν με καταπιεστικα καθεστωτα, ωστε η προσβαση στις πληροφοριες απο τον λαο αυτων των κυβερνησεων να ειναι ελεγχομενη και απολυτως συγκεκριμενη σε καποια ειδη πληροοφοριων. H Google, η Yahoo και η Microsoft φιγουραρουν στην κορυφη της λιστας αυτων των εταιρειων. Η Κινα ειναι το καθεστωτος με τις περισσοτερες τετοιες απαγορευσεις. Συγκεκριμενα, μεταξυ αλλων, Η Yahoo παρειχε σημαντικες πληροφοριες σχετικα με τα προσωπικα δεδομενα δυο δημοοσιογραφων που εστειλαν email μεσω την γνωστης εταιρειας, με αποτελεσμα να συλληφθουν και να καταδικαστουν απο την κινεζικη κυβερνηση για ιδεολογικους λογους. Η Google απο την αλλη, φιλτραρει τις πληροφοριες που βλεπουν οι κινεζοι χρηστες ιντερνετ ωστε να ενημερωνονται "καταλληλα" για "ευαισθητα" πολιτικα και αλλα θεματα (πχ. Πλατεια Τιενανμεν) . Η Microsoft τελος εχει προβει στην καταργηση ενος blog μετα απο κυβερνητικο αιτημα λογω των αποψεων και των πληροφοριων που ποσταρε ο ιδιοκτητης του. Οπως καταλαβαινετε αν εταιρειες με τετοια οικονομικη δυναμη δεχονται να συμβαλουν στην καταπιεση καποιου λαου απλα και μονο για να μην χασουν ενα μεριδιο της αγορας, φανταζεστε ποσο ευκολο ειναι να επηρεαστουν αλλες μικρομεσαιες επιχειρησεις. Ευτυχως παρ'ολα αυτα υπαρχουν ακομα φωνες αντιδρασης και μη συμμορφωσης με αυτες τις τακτικες στον βωμο μεγαλυτερου μεριδιου αναγνωστων. Μια τετοια φωνη ειναι η Wikipedia και ο ιδιοκτητης και δημιουργος της Jimmy Wales. O εν λογω θρασυτατος κυριος (ενας απο τους 100 με την μεγαλυτερη επιρροη στον κοσμο συμφωνα με τους Times) προκαλει τις παραπανω εταιρειες να αποδειξουν πως η συμφωνιες τους με το Πεκινο κανουν περισσοτερο καλο παρα κακο οπως ισχυριζονται. Ο ιδιος αρνηθηκε να προβει σε φιλτραρισμα των πληρορφοριων της γνωστης εγκυκλοπαιδειας και δηλωσε πως οσον αφορα την Wikipedia ειτε θα ειναι προσβασιμη εξ' ολοκληρου ειτε καθολου. Απο τον περασμενο Οκτωβρη ισχυει το δευτερο για τους χρηστες ιντερνετ στην κινα... Ο Wales στηριζει την κινηση της Διεθνους Αμνηστιας στην σελιδα irrepresible οπου συγκεντρωνονται τα ονοματα ολων αυτων που θεωρουν αυτες τις πρακτικες ανηθικες και επικυνδυνες για το μελλον και την ελευθερια του ιντερνετ. Σας καλω να ριξετε μια ματια στην παραπανω σελιδα και να αποφασισετε μονοι σας. Τον ερχομενο Νοεμβρη η Διεθνης Αμνηστια θα παρουσιασει αυτο το αιτημα σε συμβουλιο των Ηνωμενων Εθνων σχετικα με το μελλον του Ιντερνετ.

Δυστυχως, τετοιες πρακτικες θετουν σε αμφισβητηση την ιδια την φυση του ιντερνετ ως μιας ελευθερης πηγης πληροφοριων. Αν σημερα δημοσιογραφοι καταδικαζονται για τις αποψεις τους στα email τους, κλεινουν σελιδες στον ιντερνετ λογω του πολιτικου περιεχομενου τους και φιλτραρονται οι πληροφοριες που παραγουν οι μηχανες αναζητητσης συμφωνα με τις ορεξεις καθε κυβερνησης, την ΓΑΜΗΣΑΜΕ φιλοι μου! Πριν καλα καλα το καταλαβουμε τετοιες πρακτικες θα χτυπησουν και την δικη μας πορτα αλλα τοτε θα ειναι ΠΟΛΥ αργα για αντιδραση. Δεν ξερω τι ρολο θα παιξει αυτη η κινηση της Διεθνους Αμνηστιας και ποσο υπ'οψιν θα παρθει, αλλα αυτος δεν ειναι λογος να μην αντιδρασουμε....

ούζο, ποικιλία, και μια γλυκιά φιλία...

Πριν λιγο ημουν στο κρεββατι μου προσπαθωντας να κοιμηθω αλλα φευ! ματαια! παλι εδω κατεληξα...Το μυαλο τριγυρναει και οι σκεψεις πετωντας απο το ενα θεμα στο αλλο δεν σ' αφηνουν να κλεισεις ματι...δεν πειραζει, συνηθεια ειναι..

Σημερα θα κανω διαφημιση...με τοση επισκεψιμοτητα που εχω νομιζω οτι το δικαιουμαι :)
Ανακαλυψα λοιπον πριν απο λιγο καιρο (καθυστερημενα δυστυχως!) ενα πολυ ομορφο ουζερι στο κεντρο της αθηνας και εχει γινει το αγαπημενο μου μερος για βραδινη βολτα και χαλαρωση. Δεν παω οσο συχνα θα ηθελα, αλλα οποτε ειναι να παω καπου με μια παρεα πεταω και την ιδεα για το εν λογω μαγαζακι ελπιζωντας να καταληξουμε εκει. Παρ'ολο που ειναι στο κεντρο της πολης δεν εχεις ουτε για ενα λεπτο την αισθηση οτι βρισκεσαι στο κεντρο μια πολης τοσο βρωμερης και τοσο αποκρουστικης οσο η Αθηνα. Κι ομως στον Λοφο του Στρεφη νιωθεις οτι εισαι στην εξοχη, λες κι εχεις παρει το αυτοκινητακι σου και εχεις οδηγησει 3 ωρες μακρια απο την πολη και αραζεις σε γραφικο ουζερι για χαλαρωση. Το ουζερι που αραζεις και χαλαρωνεις σε αυτη την περιπτωση ονομαζεται "Εξωστρεφης" και ειναι ακριβως αυτο που λεει και το ονομα. Ενα γραφικο ουζερι στην αριστερη πλευρα του λοφου οπως ανεβαινεις, καταπρασινο γυρω γυρω -και με καμια αισθηση της ηχορυπανσης και του καυσαεριου που κυριαρχουν απαξ και κατεβεις απο εκει- με κυριαρχη την αισθηση της ζεστασιας και της εξωστρεφειας των θαμωνων αλλα και του πολυ φιλικου προσωπικου. Βλεπεις παρεες φοιτητων αλλα και παρεες μεγαλυτερων σε ηλικια ανθρωπων να συζητανε περι ανεμων και υδατων, και παρατηρεις προβληματισμενα προσωπα και ανησυχα πνευματα να βρισκουν παρηγορια στις δροσερες σταγονες του ουζου συνοδευομενο απο πλουσιες ποικιλιες και αλλες γευστικες απολαυσεις.

Σημερα ειχα παει εκει με την κοπελα μου και δυο φιλες μας...Ειλικρινα δεν υπαρχει τιποτα πιο ομορφο απο τον συνδυασμο ενος τετοιου μερους με την συντροφια μιας πολυ καλης και ευχαριστης παρεας! Παραγγειλαμε τα μεζεδακια μας και τις μπυριτσες μας, αναψαμε και το απαραιτητο τσιγαρο και μιλησαμε για οτι μας κατεβαινε. Το κλιμα μας οδηγουσε απο το ενα θεμα στο αλλο κι εμεις απλα ακολουθουσαμε...Προβληματιστηκαμε με την δυσκολια ανευρεσης μιας καλης εργασιας που να εχει σχεση με το αντικειμενο σπουδων μας, αγχωθηκαμε με τα επερχομενα μεταπτυχιακα μας, μιλησαμε για την ελλαδα, την αμερικη και την αγγλια, την πολιτικη, την δημοσιογραφια, τον γαμο, τα σκυλια, την ευρωπη, τον michael moore, τον κουλογλου, αναπτυξαμε τις αποψεις μας για την απελευθερωση της μαριχουανας, αναρωτηθηκαμε αν τελικα ο ελληνας ειναι κοροιδο ή οχι, γελασαμε πολυ, ηπιαμε λιγο ακομα, ξαναγελασαμε, ταισαμε τον σκυλο του ιδιοκτητη, τα ειπαμε και μ' αυτον (τον ιδιοκτητη!) για μιση ωρα πανω που ετοιμαζομασταν να φυγουμε, και εντελει περασαμε παρα πολυ ομορφα..!

Ευχομαι σε ολους μας να εχουμε παντα καλες παρεες για να ευχαριστιομαστε τις μικρες αυτες στιγμες της ζωης που τελικα ειναι και το αλατοπιπερο της....

ενα ποστ...ξενυχτικο No2

...εδω ειμαστε παλι...ναι λοιπον αυτος ο χειμωνας θα ειναι διαφορετικος απο τους αλλους για εναν πολυ απλο λογο: δεν θα ειμαι εδω. Μεταφερω την αφεντια μου εις τα βορειας Αγγλιας για εναν τουλαχιστον χρονακι, καθως απεφασισα να παραλαβω ενα Μαστερακι σε Προχωρημενη Επιστημη Υπολογιστων (advanced computer science). Το μονο σιγουρο λοιπον ειναι ενα για τον επομενο χρονο: θα χασω και τα υπολοιπα μαλλια της κεφαλης μου, καθως ειμαι πολυ αγχωτικος και πασχω απο ελλειψη αυτοπεποιθησης!Ενω γυρω μου ολοι δειχνουν να εχουν μια μυστηρια σιγουρια για τις ικανοτητες μου, εγω δεν παυω ποτε να αμφιβαλω για τον ιδιο μου τον εαυτο ακομα κι οταν η προϊστορια ειναι υπερ μου! Τι σκατα μου συμβαινει γιατρε??Γιατι φοβαμαι τοσο πολυ την αποτυχια?Γιατι σκεφτομαι οτι ισως να μην ειμαι φτιαγμενος εγω για τετοια φοβερα και τρομερα μαστερακια? Μηπως τα παραλεω??Τι παραπανω εχουν οι αλλοι δηλαδη?Θελω να αποδειξω κατι σε καποιον αραγε?Κι αν αυτος ο καποιος ειμαι εγω? Θα τρελαθω!!! Καποτε...ειχα αναπτυξει αυτην την αυτοπεποιθηση γιατρε...Ειχα κανει 1-2 προγραμματακια τα οποια τα γουσταρα πολυ και ενιωθα οτι μπορω να κανω οτιδηποτε.Αμε ειχα φτιαξει και ενα pacman πριν δυο χρονια με τεχνητη νοημοσυνη γιατρε μου!Αν το κερδισεις ρε μπαγασα σκιζω τα πτυχια μου! (καλα μην τα παραλεμε)... Ομως να εχουν περασει δυο γαμημενα χρονακια εκτοτε, ο κωλοστρατος βλεπεις...Επρεπε να υπηρετησω την πατριδα μου...(Αϊ σιχτιρ, αρχιζω και φορτωνω παλι!)... Ναι και να τωρα γιατρε εχω να πιασω γλωσσα προγραμματισμου πολυ καιρο, και με τα μαθηματικα ποτε δεν τα πηγαινα πολυ καλα, και ξαφνικα νιωθω λες και θα παω εκει στους εγγλεζους και θα με κατασπαραξουν!Και δεν μου μενουν και πολλα μαλλια ακομα ρε γιατρε!....
Αλλα ΟΧΙ ρε doctor! θα τους δειξω εγω!θα δουνε τι θα παθουνε!δεν με ξερουνε καλα εμενα!Αν βαλω το μυαλο μου κατω και το στιψω το ρημαδι κατι θα βγει δεν μπορει! Θα το παρω το κωλομαστερ και μετα θα ερθω εδω να το κανω κωλοχαρτο! Παλιογιατρε!!!

καλοκαιρια και χειμωνες...ενα ποστ...ξενυχτικο...

τι να γραψω στις 4:30 το πρωι; Παλι ξενυχταω μπροστα σε μια οθονη....Ολο λεω θα παω να κοιμηθω κι ολο βρισκω κατι ποστ σαν ΑΥΤΟ και ξυπναω απο τα γελια!!Δεν πειραζει χαλαλι...ετσι κι αλλιως εχω βγαλει πολλες νυχτες μπροστα σε εναν υπολογιστη, και οταν ειναι και χειμωνιατικος ο καιρος και στην κουζινα ψηνεται ο γαλλικος καφες -το αρωμα του οποιου πλημμυριζει το σπιτι- ε τοτε ειναι η καλυτερη μου(οχι σημερα δεν ειναι μια απο αυτες τις νυχτες)....Η καφετιερα αδειαζει και το τασακι γεμιζει...μια ζωη αναποδα πανε αυτα...και τις κρυες νυχτες του χειμωνα χορευουν σε ακομα πιο γρηγορους ρυθμους...Αντε να χειμωνιασει!Για κατι τετοια τον γουσταρω τον χειμωνα..Tο καλοκαιρι μ'αρεσουν μονο οι νυχτες του, καλοκαιρινες, δροσερες και ερωτικες, αλλα τον χειμωνα και η μερα και η νυχτα εχουν ξεχωριστη θεση στην καρδια μου...Μ'αρεσει ο μουντος ο καιρος, η συννεφια,η απειλη του σκοτεινιασμενου ουρανου.Μ'αρεσει να φοραω χειμωνιατικα ρουχα, οχι πολλα και φορτωμενα πραγματα, ενα τζηνακι,ενα φουτερακι κι αντε ενα μπουφαν για τις πιο δυσκολες μερες. Αντιθετα με την πλειοψηφια θεωρω τον χειμωνα πιο ερωτικο απο το καλοκαιρι. Το καλοκαιρι εισαι συνεχεια μεσα στον ιδρωτα, τα ρουχα σου κολλανε πανω σου, σου σπανε τα νευρα απο την ζεστη και οπου πας με πολυ κοσμο (τραπεζες,μαγαζια,λεοφωρεια κτλ) η ασχημη αισθηση διογκωνεται ακομα περισσοτερο. Οσο για την θαλασσα δεν με τρελαινει ιδιαιτερα ουτε ειμαι φαν του ψαρεματος. Το μονο που γουσταρω το καλοκαιρι ειναι τα φραπεδακια στην παραλια, τα ταβερνακια το βραδι με χταποδακι, καλαμαρακια και ουζακι για παρεα, και οι ομορφες δροσερες νυχτες που βγαινεις βολτα με το ετερον ημισυ και νιωθεις πιο ερωτευμενος απο ποτε...

Απο την αλλη ο χειμωνας με κανει και νιωθω αλλος ανθρωπος. Βγαινεις εξω και μπορεις να αναπνευσεις, να μυρισεις το χωμα και να νιωσεις την δροσια στο προσωπο σου. Ειναι και λιγοτερο κουραστικος (οταν δεν εχουμε ακραια καιρικα φαινομενα φυσικα) και πιο ομορφος. Προσωπικα ο μουντος καιρος που φτιαχνει την διαθεση αντι να μου την ριχνει οπως εχω ακουσε να λενε πολλοι. Το μονο ασχημο ειναι οτι νυχτωνει νωρις και κατα τις 6 νιωθεις οτι εχει τελειωσει η μερα σου ενω κατι τετοιο δεν ισχυει. Αλλα τον χειμωνα ειναι η πιο ωραια περιοδος για να δουλεψεις στο σπιτι σου!Στον χωρο σου! Οτι κι αν ειναι αυτο που θα κανω, παιρνει εντελως αλλη οψη απο το γεγονος οτι γινεται μεσα στον χειμωνα. Βαζω τον πλουσιο αρωματικο γαλλικο καφε να ψηνεται στη κουζινα, και καθομαι να δουλεψω στον υπολογιστη στο δωματιο μου. Το σπιτι γεμιζει με το ομορφο αρωμα του καφε, κι εγω κοιταζωντας τον μουντο ουρανο βουταω ολο και πιο βαθια στην εργασια μου. Κι αν μιλαμε για προγραμματισμο Η/Υ και εχω μπλεξει σε καποιο "αλυτο" προβλημα καποιας εφαρμογης, τοτε το σιγουρο ειναι οτι το ποτηρι του καφε θα γεμισει τουλαχιστον τεσσερις φορες, το τασακι θα αδειασει τουλαχιστον δυο φορες, και κατα τις 5 το πρωι θα ακουσω το σκουπιδιαρικο να προσφερει το απαραιτητο του εργο στην γειτονια μου. Κι ολα αυτα μοιραζοντας τον χρονο μεταξυ της εργασιας και της ευχαριστης συντροφιας μιας γλυκιας παρουσιας που αρωματιζει τον χωρο περισσοτερο κι απο τον καφε....

ομως αυτος ο χειμωνα θα ειναι διαφορετικος απο τους αλλους...Πιο αγχωτικος, πιο δυσκολος, αλλα και πιο ερωτικος....

συνεχιζεται...μαλλον!

erotic

Τα κεφαλια μεσα...

Ναι, δυστυχως πρεπει να το χωνεψω!οι διακοπες μου τελειωσαν...τις τραβηξα απο 'δω, τις τραβηξα απο 'κει, αλλα αλλο δεν γινοταν ρε γαμωτο...
Ειχα παει αγκιστρι που λες με το κοριτσακι μου, για χαλαρωση, χαλαρωση και χαλαρωση...Ε λοιπον ο αντικειμενικος σκοπος επευτευχθη! Την πρωτη μερα πηγαμε σε μια παραλια κοντα στο ξενοδοχειο, με αμμουδια και ομορφα νερα...την δευτερη μερα βρηκαμε ενα ξενοδοχειο με πισινα και ελευθερη εισοδο και ειπαμε να κανουμε καμια βουτια....Ειχα τοσο καιρο να μπω σε πισινα!Παντα μου αρεσε η διαδικασια να την αραζω σε μια ξαπλωστρα με το καφεδακι μου και να μπαινοβγαινω συνεχεια στην πισινα. Αυτο και εκανα τις επομενες 4 μερες! Ναι ξερω οτι ισως ακουγεται χαζο να εχεις διπλα σου ομορφες ελληνικες παραλιες και να την βγαζεις αντ'αυτου σε μια πισινα αλλα εμεις αυτο γουσταραμε να κανουμε...Πηγαιναμε το πρωι στην πισινα, περναμε το καφεδακι μας, τσιμπαγαμε ενα κλαμπ σαντουιτς για πρωινο, βουταγαμε να δροσιστουμε, διαβαζαμε τα βιβλιαρακια μας, εγω διαβαζα και τις εφημεριδες μου(ε τι να μεινουμε ανενημερωτοι??), ξαναβουταγαμε να δροσιστουμε,αραζαμε κατω απο τον ηλιο, ξαναβουταγαμε, ξαναβγαιναμε....ε και καποια στιγμη πειναγαμε.Ευτυχως το ωραιο αυτο ξενοδοχειο ειχε και ενα ωραιο εστιατοριο διπλα στην πισινα με πολυ ωραια φαγητα (μην φαναταζεστε χλιδες και μαλακιες), με τις μπριζολιτσες μας, τα τζατζικια, τις πατατες και τις μακαροναδες μας...Σκασμενοι πια γυρναγαμε στις ξαπλωστρες μας, μπαιναμε δειλα δειλα στην πισινα καθως σκασμενοι απο το φαγητο, παραγγελναμε ενα καφεδακι ακομα και στηναμε κι ενα ταβλι (το μωρο μου ειναι φαν του ειδους κι εγω το βαριεμαι απιστευτα
αλλα τι να κανουμε, ερωτες ειναι αυτοι, θυσιες θελουν! ), ξαναμπαιναμε στην πισινα να δροσιστουμε και καθως ο ηλιος επεφτε, μαζευαμε τα πραγματα μας και πηγαιναμε στο δικο μας ξενοδοχειο 10 λεπτα με τα ποδια....
μπανακι στο ξενοδοχειο, λιγο ξαπλα και χαλαρωση, και λιγο αργοτερα ετοιμαζομασταν για την βραδινη μας βολτιτσα.Αλλοτε χταποδακι διπλα στην παραλια, αλλοτε ενα ποτο ή και καμια κρεπα και επιστροφη στο κρεββατι....το τι γινοταν μετα ειναι αποκλειστικα μεταξυ εμας και του κρεββατιου... :)
Καπως ετσι περασα τις διακοπες μου, χωρις φασαριες, ασυννενοητες παρεες, χωρις γκρινιες, χωρις κλαμπινγκ και τραβολογηματα γυρω απο ολοκληρο το νησι...Και το ομολογω...ηταν οι καλυτερες διακοπες μου....
μωρο μου σ'αγαπω....

Ενας μοναχικος νικητης...

Οταν τα τατουαζ δεν ειναι απλες "ζωγραφιες"...

...αλλα κομματι του εαυτου μας...τα δακρυα ειναι αληθινα...

ba-bye!!

Ο παρεισακτος παιρνει τα κουβαδακια του και φευγει να χαλαρωσει
για μερικες μερες...See you next week!

οι χαρουμενες παρεες...

"μονος μου εφυγα, και φτανω μονος...¨

Μιλτιαδης Πασχαλιδης

η αισθηση σου ειναι πολυ οικεια...σε θυμαμαι απο παλια...παντα εκει γυρω, να με τριγυρνας, να με κοιτας απο μακρια (αλλα οχι και τοσο μακρια) και να μου χαμογελας...
σε θυμαμαι οταν ημουν μικρος στο σχολειο....φιλους ειχα πολλους αλλα εσυ ησουν η μονη που ησουν παντα διπλα μου, εκει στα δυσκολα, εκει και στα ευκολα, εκει τις νυχτες, εκει και τις μερες....εσυ ησουν παντα η πιο σταθερη αξια της ζωης μου...σε συνηθισα τοσα χρονια διπλα μου, αναρωτιομουν αν θα σε χασω ποτε, αλλα καταλαβα οτι αυτο δεν γινεται...εσυ ησουν παντα διπλα μου οταν μεγαλωνα, κι οταν μεγαλωσα, ακομα περισσοτερο...εκει σε χρειαστηκα πραγματικα και δεν με απογοητευσες...παντα μου κραταγες το χερι κι ας σου ελεγα "σε βαρεθηκα"...εσυ δεν εκανες μουτρα ουτε κοιτουσες αριστερα και δεξια να αναρωτηθεις σε ποιον το ελεγα...ειχες παντα μια υπερηφανια με την οποια στεκοσουν διπλα μου...κι εγω προσπαθουσα να παρω δυναμη απο αυτην...οταν μεγαλωσα λιγο ακομα και ενιωθα οτι δεν με καταλαβαινει κανεις, εσυ ησουν παντα εκει να με ακους, να με χαιδευεις και να μου μιλας...ποτε δεν με αφησες μονο...ουτε και τωρα...γαμωτο...ουτε και τωρα....φοβαμαι οτι εχω δεθει τοσο πολυ μαζι σου που εχω τασεις αυτοκαταστροφικες μονο και μονο για να ειμαι μαζι σου...δεν θελω ομως να τα χαλασω τα πραγματα τωρα...οχι...τωρα πανε καλα τα πραγματα...σε παρακαλω ασε με στην ησυχια μου...μην μου θυμιζεις ποσο φιλοι ειμασταν παλια...
σε μισω!.
σε αγαπω!
γαμημενη μοναξια....

....σημερα το μπλογκ πενθει
για ενα ακομα παιδι......

καλο ταξιδι μικρε...

και χαιρετισματα στους φιλους σου....

"να ειμαστε ρεαλιστες, να ζηταμε το αδυνατο"...

Τη νυχτα της 14ης Ιουνιου (ή μηπως Μαϊου;) ενα επιβατηγο πλοιο ταξιδευει προς το Μπουενος Αιρες. Στην σταση στο Ροσαριο της Αργεντινης ομως ενα ζευγαρι δεν θα συνεχισει το ταξιδι. Σε καποιο νοσοκομειο στις οχθες του ποταμου Παρανα γεννιεται ενας μικρο αγορι. Η Σελια δε λα Σερνα δε Γκεβαρα και ο Ερνεστο Γκεβαρα Λιντς κρατανε στην αγκαλια τους τον πρωτοτοκο γιο τους. Τον Ερνεστο Γκεβαρα δε λα Σερνα.

Η συγχυση γυρω απο την πραγματικη ημερομηνια γεννησεως προκυπτει απο το γεγονος οτι η Σελια εκμηστηρευτηκε πολλα χρονια αργοτερα σε μια φιλη της οτι ο γιος της ειχε γεννηθει στις 14 Μαϊου αλλα επειδη ηταν ηδη τριων μηνων εγκυος οταν παντρευτηκε, χρειαστηκε να πει ενα μικρο ψεμα για την γεννηση του γιου της για να μην αποκαλυφθει το σκανδαλο.

Ο Ερνεστο αναγκαζεται απο πολυ μικρος να σκληραγωγησει τον εαυτο του καθως οταν ηταν μολις 2 ετων, σε μια βολτα για μπανιο με την μητερα του θα προσβληθει απο πνευμονια η οποια θα του “κληροδοτησει” ενα χρονιο ασθμα που θα τον συντροφευει μεχρι το τελος της ζωης του. Η οικογενεια ζει τα πρωτα χρονια στην επαρχια Μισιονες μεχρι και το 1945 οποτε και μετακομιζει στο Μπουενος Αιρες. Εκει ο 17 χρονος τοτε Ερνεστο μπαινει στην Ιατρικη Σχολη και αρχιζει να εργαζεται για να καλυπτει τα εξοδα του. Το 1951 και λιγο πριν ακομα αποφοιτησει απο την Ιατρικη, οργανωνει μαζι με τον αδελφικο φιλο του Αλμπερτο Γραναδο ενα ταξιδι σε ολη την Λατινικη Αμερικη με σκοπο να ανακαλυψουν την πλουσια ηπειρο τους. Τους συντροφευει η αγαπημενη μηχανη του Αλμπερτο, Ποδεροσα ΙΙ, η οποια θα αφησει την “τελευταια της πνοη” σε αυτο το μεγαλο ταξιδι των δυο φιλων. Ενα ταξιδι που θα επηρεασει τον Ερνεστο περισσοτερο απ' οσο κι ο ιδιος φανταζοταν, τοσο ωστε μετα την επιστροφη του θα γραψει στο ημερολογιο του: “ ...δεν ειμαι πια εγω. Τουτη η ασκοπη περιπλανηση στην “Μεγαλη Αμερικη μας” με αλλαξε περισσοτερο απ 'οσο πιστευα...”.

Μια απο τις πιο ομορφες στιγμες αυτου του ταξιδιου ειναι η σταση στο λεπροκομειο του Σαν Παμπλο. Εκει οι δυο φιλοι θα ερθουν σε επαφη με τους λεπρους σε βαθμο που κανεις δεν ειχε διανοηθει μεχρι τοτε. Θα παιξουν μαζι τους, θα φανε μαζι τους, θα κοιμηθουν μαζι τους, και φυσικα χωρις να φορανε τα γαντια και τις μαςσκες προστασιας που φορουσαν ολοι οι υπολοιποι γιατροι του λεπροκομειου. Την ημερα του αποχαιρετισμου, οι φιλοι τους θα τους φτιαξουν μια σχεδία ονοματι “Μαμπο-Τανγκο” που θα τους οδηγησει μεσα απο τον Αμαζονιο στην Κολομβια και την Βενεζουελα.

Τον Αυγουστο του 1952 επιστρεφει στο Μπουενος Αιρες για να τελειωσει τις σπουδες του, κατι το οποιο γινεται τελικα στις 12 Ιουνιου 1953 οποτε και παιρνει το πτυχιο του. Αμεσως ο Ερνεστο ξεκιναει ενα καινουριο ταξιδι, μονος του αυτη τη φορα, ενα ταξιδι που θα τον κρατησει μακρια απο τα αγαπημενα του προσωπα για παρα πολλα χρονια καθως θα σημανει την αρχη μιας ζωης ενος “τυχοδιωκτη...απο εκεινους που προβαλλουν τα στηθη τους για να αποδειξουν τις αληθειες τους.” οπως θα γραψει καποτε στους γονεις του...

Την ιδια περιπου περιοδο, ενας αγνωστος στον Ερνεστο νεαρος δικηγορος απο την Κουβα ονοματι Φιντελ Καστρο, ηγειται επιθεσης στο στρατοπεδο Μονκαδα της Κουβας, με σκοπο την ανατροπη του δικτατορα Μπατιστα που εχει καταλαβει την εξουσια με πραξικοπημα το 1952. Η επιθεση αποτυγχανει και οι περισσοτεροι συντροφοι του Φιντελ δολοφονουνται. Ο ιδιος μαζι με τους εναπομειμαντες μαχητες του συλλαμβανεται και φυλακιζεται.

Εν τω μεταξυ ο Ερνεστο φευγει αρχικα για την Βολιβια, και συνεχιζει προς το Περου, το Εκουαδορ και την Κοστα Ρικα. Φτανει στην Γουατεμαλα και βλεπει απο κοντα την ανατροπη του δημοκρατικα εκλεγμενου Γιακομπο Αρμπενς απο δυναμεις που εχουν την υποστηριξη των ΗΠΑ. Τα γεγονοντα αυτα τον οδηγουν σε ακομα πιο ριζοσπαστικες πολιτικες αποψεις ,οι οποιες ειχαν αρχισει να διαμορφωνονται κατα την διαρκεια του πρωτου ταξιδιου του οταν και βιωσε την φτωχεια και την αδικια που κατετρωγε τους λαους της Λατινικης Αμερικης. Στην Γουατεμαλα γνωριζει τον Αντονιο Λοπες, εναν εξοριστο κουβανο επαναστατη που ειχε παρει μερος στην επιθεση της Μονκαδα. Μετα τις δολοφονιες των μισθοφορων κατα τον οπαδων του Αρμπενς ο Ερνεστο καταφευγει στην πρεσβεια της Αργεντινης και ζητα ασυλο. Στο μεταξυ ο Φιντελ και οι συντροφοι του αποφυλακιζονται χαρη σε μια μαζικη δημοσια εκστρατεια αποφυλακισης τους. Ο Ερνεστο ταξιδευει στο Μεξικο και βρισκει δουλεια ως γιατρος σε καποιο νοσοκομειο της πολης. Λιγο αργοτερα, μεσω του Αντονιο Λοπες, θα συναντησει για πρωτη φορα τον Φιντελ Καστρο.

“Ενα πολιτικο γεγονος ειναι οτι γνωρισα τον Φιντελ Καστρο, τον Κουβανο επαναστατη, ενας λεβεντης, εξυπνος, πολυ σιγουρος για τον εαυτο του και με εξαιρετικη τολμη...νομιζω πως η συμπαθεια ειναι αμοιβαια μεταξυ μας” θα γραψει ο Τσε στο ημερολογιο του.

Ο Φιντελ εκεινη την περιοδο οργανωνει εκ νεου εναν ανταρτοπολεμο για την απελευθερωση της Κουβας και ο Ερνεστο που ενθουσιαζεται με την ιδεα, δεχεται να προσχωρησει στην ομαδα ως ο γιατρος τους. Οι κουβανοι του δινουν το παρατσουκλι “Τσε”, μια αργεντινικη εκφραση χαιρετισμου. Ο Ερνεστο γραφει αργοτερα στον πατερα του: “Ενας νεαρος κουβανος με προσκαλεσε να προσχωρησω στο κινημα του, που αφορα την ενοπλη απελευθερωση της πατριδας του. Εγω, φυσικα δεχθηκα.”.

Εδω φαινεται ποσο διαφορετικος ηταν ο Ερνεστο Τσε Γκεβαρα σαν ανθρωπος. Ειναι ενας Αργεντινος που πολεμαει για τους Κουβανους χωρις καν να τον ενδιαφερει το οτι μπορει να πεθανει για καποιον λαο αλλον απο τον δικο του. Προφανως δεν θεωρει κανεναν λαο περισσοτερο δικο του απο εναν λαο σε καταπιεση. Το γραμμα στον πατερα του δηλωνει ακριβως αυτο : το ποσο φυσικο ειναι να πεθανεις για καποιον αλλον λαο, απο την στιγμη που ο σκοπος ειναι η απελευθερωση του.

Η συντροφος του Ερνεστο, Ιλντα Γκαδεα του ανακοινωνει οτι ειναι εγκυος και το ζευγαρι θα παντρευτει στις 18 Αυγουστου 1955. Στις 15 Φεβρουαριου 1956 γεννιεται η κορη τους, Χιλντιτα Γκεβαρα Γκαδεα. Σε ενα γραμμα σε μια φιλη του, ο Τσε εκμηστηρευεται αργοτερα οτι “αν και η γεννηση της Χιλντιτα απαλυνε καπως μια καταστροφικη γαμικη σχεση, η ιδια του η ανικανοτητα να ζησει μαζι με την μητερα της ειναι ανωτερη απο την αγαπη με την οποια βλεπει την κορη του”.

Στις 25 Νοεμβριου 1956, ογδοντα δυο μαχητες, αποπλεουν απο το μεξικανικο λιμανι με κατευθυνση την Κουβα, με μια μικρη θαλαμηγο ονοματι Γκρανμα. Μετα απο εφτα μερες ταξιδιου, το Γκρανμα φτανει στην παραλια Λας Κολοραδας της Κουβας. Ο Μπατιστα αιφνιδιαζει τους ανταρτες και ο κυβερνητικος στρατος καταφερνει να δολοφονησει και να συλλαβει τους περισσοτερους μαχητες. Ο Ερνεστο τραυματιζεται αλλα δεν συλλαμβανεται και διασκορπιζεται με τους συντροφους του μεσα στην ζουγκλα. Στις 20 Δεκεμβρη ο Ερνεστο συναντιεται και παλι με τον Φιντελ και ανασυγκροτουν τον ανταρτικο στρατο. Τωρα εχουν απομεινει μολις 24 μαχητες. Εκτοτε οργανωνονται και δικτυωνονται αναμεσα στους χωρικους οι οποιοι τους βοηθανε με ειδη πρωτης αναγκης και την αναγκαια στηριξη για την συνεχιση του ανταρτοπολεμου. Στις 17 Ιανουαριου 1956 κατεφερνουν τον πρωτο τους θριαμβο κατα του στρατου του Μπατιστα καταλαμβανοντας το στρατοπεδο Λα Πλατα. Συντομα ερχεται η στιγμη που ο Ερνεστο θα αποφασισει αν ειναι περισσοτερο γιατρος παρα πολεμιστης. Κατα την διαρκεια μια μαχης και ενω ο κυβερνητικος στρατος εχει στριμωξει τους ανταρτες οι οποιοι οπισθοχωρουν, ο Τσε καλειται να αποφασισει τι θα παρει και τι θα αφησει μεσα στην βιασυνη του:τα φαρμακα και το ιατρειο πρωτων βοηθειων ή τα οπλα και πυρομαχικα που κουβαλαει; Σε μια στιγμη καθοριστικη για τον ιδιο, ο Τσε επιλεγει να αφησει τα φαρμακα και να παρει τα οπλα...

Οι μαχες συνεχιζονται ασταματητα και οι επαναστατες κερδιζουν συνεχως εδαφος με απανωτες νικες κατα του κυβερνητικου στρατου και στις 21 Ιουλιου ο Τσε εχωντας επιδειξει εξαιρετικες στρατιωτικες ικανοτητες προαγεται απο τον Φιντελ σε κομανταντε. Το 1958 ο Τσε δημιουργει το Ραδιο Ρεμπελδε το οποιο εκπεμπει απο τη Σιερα Μαεστρα και καθως οι επαναστατες εδραιωνονται, ιδρυουν δικες τους φαμπρικες και εγκαταστασεις. Στις 24 Μαϊου του ιδιου ετους ο Μπατιστα εξαπολυει γενικη στρατιωτικη επιθεση στον ανταρτικο στρατο στη Σιερα Μαεστρα ομως τον Ιουλιο η γενειαφοροι επαναστατες κατεφερνουν αποφασιστικο πληγμα στον στρατο στην μαχη του Ελ Χιγουε, που σηματοδοτει και την αντεπιθεση τους. Ο Γκεβαρα και ο Σιενφουεγος ηγουνται ο καθενας απο μια φαλλαγγα με σκοπο να φτασουν στην κεντρικη και δυτικη Κουβα αντιστοιχως.Οι φαλλαγγες τους καταλαμβανουν σημαντικο αριθμο χωριων στο Λας Βιγιας και καταφερνουν να χωρισουν το νησι στα δυο. Στα τελη του 1958 ο Τσε καταλμβανει τη Σαντα Κλαρα. Με τον ερχομο του νεου ετους, στις 1 Ιανουαριου 1959 ο Μπατιστα εγκαταλειπει την Κουβα μην μπορωντας πλεον να αντισταθει στον επαναστατικο στρατο. Την επομένη η χωρα παραλυει μετα απο καλεσμα του Φιντελ στον λαο της Κουβας για γενικη απεργια. Ο Γκεβαρα μπαινει στην Αβανα και καταλαμβανει το φρουριο Λα Καμπανια. Στις 8 Ιανουαριου ο Φιντελ φτανει στην Αβανα με εκατονταδες χιλιαδες λαου να τον υποδεχονται στους δρομους. Η Κουβα εχει πλεον ελευθερωθει. Οι φιλοδοξοι επαναστατες που 2 χρονια πριν ξεκινουσαν απο το Μεξικο με ονειρο την απελευθερωση του Κουβανικου λαου καταφερνουν το φαινομενικα ακατορθωτο. Ο Φιντελ ορκιζεται πρωθυπουργος και απο εκει και περα ξεκινα μια αλλη φαση στην ζωη του Ερνεστο. Συντομα παιρνει την Κουβανικη υπηκοοτητα σε ενδειξη αναγνωρισης για την συμβολη του στον απελευθερωτικο αγωνα. Τωρα ομως αρχιζει ενας αλλος αγωνας για τον Τσε. Χαρακτηριστικο του ανησυχου πνευματος και της απολυτης πειθαρχιας τους στον σκοπο του η εξης εξιστορηση του αγωνιστη Μουστελιερ : “Ζητησα απο τον Τσε να μου επιτρεψει να παω στο Οριεντε να δω την οικογενεια μου. Εκεινος μου απαντησε μ' ενα ξερο Οχι. “Μα. Τσε, η επανασταση κερδηθηκε” επεμεινα. “Οχι, ο πολεμος κερδηθηκε. Η επανασταση τωρα αρχιζει.”

Αργοτερα ο Τσε θα πει “ Αυτη η επανασταση ειναι το πρωτο αυθεντικο δημιουργημα του αυτοσχεδιασμου...το τελειοτερα οργανωμενο χαος του συμπαντος”, και θα προσθεσει, ”Η επανασταση μας κατεστρεψε τις θεωριες του σαλονιου. Πρεπει να γινουν αγροτικες επαναστασεις, αγωνες στην υπαιθρο, στα βουνα και απο εκει να μεταφερθει η επανασταση στις πολεις”.

Στις 2 Ιουνιου 1959 Ο Τσε Γκεβαρα παντρευται για δευτερη φορα, αυτη τη φορα με την Αλειντα Μαρτς η οποια ηταν ενας σημαντικος συνδεσμος των ανταρτων με τις πολεις κατα την διαρκεια της επαναστασης. Μαζι της θα κανει αλλα 4 παιδια, την Αλεϊδιτα, τον Καμιλο, την Σελια και τον Ερνεστο.

Τον Οκτωβρη ο Ερνεστο οριζεται επικεφαλης του Τμηματος Βιομηχανιας του Εθνικου Ιδρυματος Αγροτικης Μεταρρυθμισης ενω μερικους μηνες αργοτερα αναλαμβανει προεδρος της Εθνικης Τραπεζας. Την ιδια περιοδο το αεροπλανο στο οποιο επεβαινε ο Καμιλο Σιενφουεγος πεφτει και ο γνωστος για την συμβολη του στην μαχη ανταρτης σκοτωνεται.

Ο Γκεβαρα εκτιμουσε πολυ τον Καμιλο ο οποιος ηταν ενας εξαιρετικος συντροφος σε ολες τις μαχες που εδωσαν μαζι κατα την διαρκεια του ανταρτικου.Χαρακτηριστικο ειναι οτι ο πρωτος γιος του Ερνεστο θα παρει το ονομα του Σιενφουεγος. Μετα τον θανατο του φιλου του, ο Τσε στο κειμενο του Ανταρτοπολεμος (εκδοσεις Αποψη) θα γραψει μια αφιερωση στον Καμιλο, ως φορο τιμης σε εναν απο τους σημαντικοτερους συντροφους στο πεδιο της μαχης, οπου αναφερει μεταξυ αλλων “Ηταν ενας απολυτος επαναστατης, ενας ανθρωπος του λαου...αυτος που εβαλε την ανεξιτηλη σφραγιδα του στην Κουβανικη Επανασταση...”.

Εκτοτε ο Τσε αναλαμβανει τα νεα του καθηκοντα εξαντλωντας καθε αποθεμα φυσικης δυναμης δουλευωντας εως και δεκαεξι ωρες στην τραπεζα, ενω τα Σαββατοκυριακα αντι να ξεκουραζεται επωφελουνταν για να κοψει ζαχαροκαλαμα. Ο Τσε ηταν απο τους πρωτους εθελοντες την νεας κυβερνησης σε ολα τα πεδια και εδωσε τρομερη ωθηση σε αυτην την πρωτοβουλια συμμετεχοντας ο ιδιος σε οποιαδηποτε εθελοντικη εργασια μπορουσε. Φωτογραφιες τον δειχνουν να υφαινει τον αργαλειο, να φορτωνει στο λιμανι, να κοβει ζαχαροκαλαμα. Τον οδηγουν οι φιλοσοφικες του αποψεις για την εργασια συμφωνα με τις οποιες “ ο ατομικισμος πρεπει να εξαφανιστει.Η εθελοντικη εργασια ειναι το οχημα για τη συνδεση και την κατανοηση αναμεσα στους διοικητικους υπαλληλους και τους χειρωνακτες.”. Ο Τσε δουλευει, διαβαζει, μιλαει στις νεολαιες, συναντιεται με σημαντικες προσωπικοτητες οπως ο Σαρτρ και παραλληλα κανει ταξιδια σε ολο τον κοσμο για την συναψη εμπορικων συμφωνιων. Μεταξυ των χωρων που επισκεπτεται ξεχωριζουν η Σοβιετικη Ενωση, η Βορεια Κορεα, η Κινα και η Τσεχοσλοβακια με τις οποιες υπογραφει σημαντικες συμφωνιες για την νεοσυστατη κυβερνηση.Το 1963 ο Τσε ταξιδευει στην Αλγερια που μολις εχει κερδισει την ανεξαρτησια της απο την Γαλλια με την επαναστατικη κυβερνηση του Αχμετ Μπεν Μπελα Το 1964 εκφωνει εναν λογο στη Γενικη Συνελευση του ΟΗΕ στην Νεα Υορκη πριν αναχωρησει για μια μεγαλη περιοδεια στην Αφρικη οπου επισκεπτεται το Μαλι, το Κονγκο, τη Γουινεα, την Τανζανια και πολλες αλλες φτωχες χωρες της ηπειρου. Απο τις 14 Μαρτιου 1965 οποτε και επιστρεφει στην Κουβα ο Γκεβαρα δεν κανει αλλες δημοσιες εμφανισεις. Στα μεσα της ιδιας χρονιας ηγειται μια διεθνους αποστολης στο Κονγκο για την υποστηριξη του απελευθερωτικου κινηματος που ειχε ιδρυσει ο Πατρις Λουμουμπα. Στις 3 Οκτωβρη, στα πλαισια συγκεντρωσης της Κεντρικης Επιτροπης του Κομμουνιστικου Κομματος, ο Φιντελ διαβαζει το αποχαιρετιστηριο γραμμα του Τσε. Τον Δεκεμβρη ο Τσε επιστρεφει μεσα σε απολυτη μυστικοτητα στην Κουβα και προετοιμαζει μια νεα αποστολη στη Βολιβια. Για τις αναγκες αυτου του ανταρτικου ο Τσε “μεταμορφωνεται” στον καραφλο ουρουγουανο εμπορο Ραμον Μπενιτες σε τετοιο βαθμο μαλιστα που ουτε η κορη του δεν τον αναγνωριζει την στιγμη της τελευταιας τους συναντησης.

Στις 4 Νοεμβρη ο Τσε φτανει στην βολιβια με ψευτικο ονομα και μερικες μερες αργοτερα βρισκεται στον τοπο οπου θα εγκατασταθουν οι ανταρτες, στο Νιανκαουασου. Το ανταρτικο βρισκεται απομονωμενο απο βοηθεια καθως ο γενικος γραμματεας του Κομμουνιστικου Κομματος Βολιβιας, Μαριο Μονχε αρνειται να συμμετασχει στον απελευθερωτικο αγωνα φοβουμενος οτι ο Τσε με ολη την επαναστατικη αυρα που εκπεμπει θα απειλουσε την ηγεσια του και την ενοτητα του κομματος του. Ο Τσε νιωθει ακομα πιο απομονωμενος οταν τον Φλεβαρη του 1967 χαλαει η ραδιοφωνικη συσκευη και η Αβανα ενω γνωριζει το γεγονος δεν θα στειλει ποτε αλλη. Η επανασταση δεν ξεκιναει με καλες προοπτικες και τα πραγματα δυσκολευουν ακομα περισσοτερο οταν τον Μαρτη τρεις βολιβιανοι μαχητες το σκανε και αποκαλυπτουν σημαντικες πληροφοριες για τον Τσε και το ανταρτικο στην κυβερνηση. Η κυβερνηση δεν αποκαλυπτει την αναμειξη του Τσε στον Τυπο για να μην ξεσηκωθει ενδεχομενη υποστηριξη. Οι ανταρτες καταφερνουν ενα πληγμα στον κυβερνητικο στρατο στις 23 Μαρτη οταν και στηνουν ενεδρα σε μια φαλαγγα απο την οποια και αποσπουν σημαντικο αριθμο οπλων. Περιπου την ιδια περιοδο δημοσιευεται το μηνυμα του Τσε Γκεβαρα στην Τριηπειρωτικη, οπου καλει τους λαους στη δημιουργια “δυο, τριων, πολλων Βιετναμ”. Οι ανταρτες σε αντιθεση με αυτους στην Κουβα δεν εχουν την αναγκαια στηριξη απο τους χωρικους, οι οποιοι εκφοβιζονται απο τους rangers του βολιβιανου στρατου και προδιδουν συστηματικα τις ομαδες των μαχητων. Ενας βολιβιανος στρατος ο οποιος δεν εχει καμια σχεση με αυτο που αντιμετωπισε ο Τσε στην Κουβα. Εδω προκειται για εναν λοχο απο εξακοσιους rangers εκπαιδευμενους απο την βορειαμερικανιη μυστικη αντεπαναστατικη υπηρεσια με υψηλο εθνικιστικο φρονημα και την πεποιθηση οτι πολεμανε εναν ξενο εχθρο.

Μερικες μερες αργοτερα 2 μελη του ανταρτικου υπευθυνα για την επικοινωνια των επαναστατων με την Κουβα και την Αργεντινη συλλαμβανονται. Ο Τσε σημειωνει στο ημερολογιο του την καταστροφικη αυτη συγκυρια που σηματοδοτει την διακοπη των επαφων των ανταρτων με τον εξω κοσμο.Ο ενας απο τους δυο συλληφθεντες μαλιστα, με τις πρωτες απειλες θα γινει καταδοτης των μαχητων ζωγραφιζοντας ενα-ενα τα πορτρετα τους και οδηγωντας τον στρατο μεχρι τις κοντινες στους ανταρτες σπηλιες.

Ο Τσε στο ημερολογιο του περιγραφει την τραγικη κατασταση των συντροφων του, την ελλειψη τροφης, το πεσμενο ηθικο τους και την κακη φυσικη κατασταση των ανθρωπων που τον περιβαλλουν. Ο ιδιος δειχνει απογοητευμενος απο αυτες τις αδυναμιες τους και η διαδοχη των εβδομαδων φαινεται να κυριαρχειται περισσοτερο απο ενα αισθημα απλης επιβιωσης παρα μαχης για την απελευθερωση ενος λαου. Ο ιδιος ο Γκεβαρα δεν το βαζει κατω και γραφει καπου στο ημερολογιο του : “Αυτο το ειδος του αγωνα μας δινει την ευκαιρια να μεταμορφωθουμε σε επαναστατες, το υψηλοτερο σκαλοπατι για το ανθρωπινο ειδος, αλλα μας επιτρεπει επισης να ολοκληρωθουμε σαν αντρες”.

Το ημερολογιο γραφει 8 Αυγουστου 1967...

“...Βρισκομαστε σε μια στιγμη καμψης του ηθικου μας και του επαναστατικου μας μυθου” γραφει μερικες μερες αργοτερα. Ενας μυθος που μονο ως τετοιος δεν φανταζει πλεον, τωρα που οι φιλοδοξοι επαναστατες αναγκαζονται να πινουν τα ουρα τους λογω ελλειψης νερου. Η κατασταση του ιδιου του Τσε εχει γινει πλεον ανυποφορη. Τρομακτικες κρισεις ασθματος τον ταλαιπωρουν σε ολη την διαρκεια του ανταρτικου. Οι συντροφοι του τον ειχαν δει να κρεμεται απο την ουρα της φοραδας του οταν δεν μπορουσε να περπατησει, τον ειχαν υπακουσει ριχνοντας του κοντακιες με το οπλο στο στηθος για να τον βοηθησουν να ξεπερασει τις κρισεις του, και εβλεπαν σε αυτον, τον απολυτο ανταρτη που απαρνηθηκε καθε εξουσια στην Κουβα για να πολεμησει σε αυτην την τραγικη κατασταση για την απελευθερωση ενος καταπιεσμενου λαου. Οσοι επεζησαν τον ακολουθουν μεχρι το τελος....το οποιο δεν ειναι πια μακρια....

Στις 8 Οκτωβρη, οι ανταρτες πεφτουν σε ενεδρα του βολιβιανου στρατου μετα απο αναφορα ενος χωρικου που τους ειχε δει. Ο Τσε τραυματιζεται στην δεξια κνημη και αιμορραγει ενω τον “συντροφευει” και μια τρομερη κριση ασθματος. Ο συντροφος του Σιμενον Κουμπα θα τον κουβαλησει στους ωμους του και την στιγμη που τρεις Βολιβιανοι στρατιωτες τους συμαδευουν θα τους φωναξει “Να παρει ο διαολος! Αυτος ειναι ο κομαντατε Γκεβαρα και θα τον σεβαστειτε!”.

Μερικα λεπτα αργοτερα συλλαμβανονται και οδηγουνται σε ενα παλιο σχολειο στην περιοχη Λα Ιγερα. Τα μεσανυχτα της ιδιας μερας ο προεδρος Μπαριεντος διατασσει να εκτελεστουν οι συλληφθεντες. Μια δασκαλα που του προσφερει σουπα και ενας παπας που ερχεται για να του παρει μια εξομολογηση που εκεινος ποτε δεν θα δεχοταν, ειναι απο τα λιγα ατομα που βλεπουν τον μυθικο επαναστατη τις τελευταιες αυτες ωρες.

Μεσημερι στην Λα Ιγερα και ο ηλιος λουζει το σχολειο στο οποιο κρατουνται οι ανταρτες.

Στο διπλανο δωματιο δυο πυροβολισμοι βαζουν τελος στην επαναστατικη δραση δυο φιλοδοξων μαχητων.

Ο υπαξιωματικος Μαριο Τεραν προσφερεται να γινει ο εκτελεστης του κομανταντε.

Μπαινει στο δωματιο οπου κρατειται και τον βλεπει καθισμενο στο πατωμα με την πλατη στον τοιχο.

Ο Γκεβαρα διακρινει τον φοβο του νεαρου τον οποιο εχει καταβαλει ενα τρεμουλο και τον ενθαρρυνει, “Ριξε δειλε, θα σκοτωσεις απλα εναν ανθρωπο”...

Ενας πυροβολισμος “σπαει” την νεκρικη σιωπη της στιγμης....ακολουθουν αλλοι δυο...

Ο ανθρωπος Ερνεστο Τσε Γκεβαρα Δε λα Σερνα ειναι νεκρος...Ο μυθος του μολις γεννιεται...

...Το ημερολογιο του θα εγραφε “9 Οκτωβριου 1967”...

πηγες:

Ερνεστο Τσε Γκεβαρα-Κειμενα (εκδοσεις Συγχρονη Εποχη)
Ημερολογια Μοτοσικλετας (εκδοσεις Λιβανη)
Che Εικονες μιας ζωης (εκδοσεις Μεταιχμιο)
Che Guevara.A revolutionary life (John Lee Anderson,Grove Press NY)
Ερνεστο Γκεβαρα-Ανταρτοπολεμος (εκδοσεις Αποψη)

computer failure..

επανηλθα τελικα...ηθελα να συνεχισω το αφιερωμα στον Τσε Γκεβαρα δημοσιευοντας μια περιληπτικη βιογραφια του στις 14 Ιουνιου, την ημερομηνια γεννησης του,αλλα δυστυχως ο κομπιουτερας ειχε αλλη αποψη. Ηθελε να παει μια βολτα στον τεχνικο για αλλαγη λαδιων και δεν του χαλασα χατιρι! Τωρα τον ξαναστεινω απο την αρχη, οποτε θα ανεβασω την βιογραφια συντομα...

μια φωτογραφια σου ηρθε και σε μενα...

«Νομιζω οτι το πρωτο που πρεπει να χαρακτηριζει εναν νεο κομμουνιστη ειναι η τιμη που νιωθει επειδη ειναι νεος κομμουνιστης, αυτη η τιμη που τον κανει να δειχνει σε ολο τον κοσμο την ιδιοτητα του σαν νεου κομμουνιστη.Την τιμη που δεν θελει να κρυψει απο του αλλους, ουτε να την αναγαγει σε αφηρημενα σχηματα...

...Ενα αλλο χαρακτηριστικο ειναι η μεγαλη συναισθηση του χρεους απεναντι στην κοινωνια που χτιζουμε, απεναντι στους συνανθρωπους μας και σε ολους τους ανθρωπους του κοσμου...Μαζι με αυτο η μεγαλη του ευαισθησια απεναντι σ’ ολα τα προβληματα και απεναντι στην αδικια, το ασυμβιβαστο πνευμα του οποτε εμφανιζεται κατι που δεν ειναι σωστο, οποιος και αν το εχει κανει. Να προβληματιζεται με καθετι που δεν ειναι κατανοητο, να συζητα και να ζητα διευρινισεις σε οτι δεν ειναι ξεκαθαρο, να κυρηττει πολεμο στον φορμαλισμο, σε καθε ειδους φορμαλισμο. Να ειναι παντα ανοιχτος να δεχτει τις νεες εμπειριες, για να τις προσαρμοζει στην μεγαλη πειρα της ανθρωποτητας...

...Και μαζι μ’ αυτο, ενα μεγαλο πνευμα θυσιας, οχι μονο στις στιγμες που απαιτουν ηρωισμο, αλλα καθε στιγμη. Να θυσιαζεται βοηθωντας το συντροφο του στα μικρα καθηκοντα, για να μπορει ετσι να ανταποκρινεται στη δουλεια του, για να μπορει να εκπληρωνει το χρεος του στο σχολειο, στις σπουδες, για να μπορει να βελτιωνεται με καθε τροπο. Να εχει παντα στραμμενη την προσοχη του στο συνολο των ανθρωπων που τον περιβαλλουν....Καθε νεος κομμουνιστης πρεπει να ειναι βαθια ανθρωπινος, τοσο που να προσεγγιζει την ανθρωπινη τελειοτητα, να εξαγνιζει την ανθρωπινη υπαρξη μεσα απο την δουλεια, τη μελετη, τη διαρκη αλληλεγγυη του με το λαο μας και με ολους τους λαους του κοσμου. Να αναπτυσσει στο επαρκο την ευαισθησια του ωστε να νιωθει απογνωση οταν δολοφονειται ενας ανθρωπος σε οποιαδηποτε γωνια της γης και να ξεχειλιζει απο ενθουσιασμο οταν μια νεα σημαια ελευθειας υψωνεται σε οποιαδηποτε γωνια του κοσμου.

Ο νεος κομμουνιστης δεν μπορει να περιοριζεται απο τα εθνικα συνορα. Πρεπει να κανει πραξη τον προλεταριακο διεθνισμο και να τον νιωθει σαν κατι δικο του.

Και αν μας ελεγαν οτι ειμαστε σχεδον ρομαντικοι, πεισματαρηδες ιδεαλιστες, οτι σκεφτομαστε πραγματα αδυνατα, οτι δεν ειναι δυνατο να κανεις τις μαζες ενος λαου ενα σχεδον αρχετυπο την ανθρωπινης υπαρξης, εμεις πρπει να απαντησουμε μια φορα, χιλιες φορες: ναι, ειναι δυνατο, εχουμε δικιο!

...Για να το πετυχουμε αυτο, πρεπει να δουλευουμε καθημερινα. Να δουλευουμε με την βαθυτερη εννοια της τελειοποιησης, της αναπτυξης των γνωσεων,της αυξησης της κατανοησης του κοσμου που μας περιβαλλει. Να αναζητουμε, να διαπιστωνουμε και να γνωριζουμε καλα τις αιτιες των πραγματων και να θεωρουμε παντα τα μεγαλα προβληματα της ανθρωποτητας σαν δικα μας προβληματα...»

Ερνεστο Τσε Γκεβαρα προς την Ενωση Νεων Κομμουνιστων.
«Τι πρεπει να ειναι ενας νεος κομμουνιστης»
20 Οκτωβρη 1962

τατουαζ στην καρδια μου...

οι επομενες μερες σε αυτο το blog θα ειναι αφιερωμενες σε
εναν ανθρωπο που θελησε να αλλαξει τον κοσμο...

μονη μου πατριδα ειναι ο χρονος...

Πριν απο μερικα χρονια στα πλαισια μιας εργασιας που εκανα για την ξενοφοβια στην ελληνικη κοινωνια βρεθηκα μπροστα σε καποια στοιχεια που οχι απλα μου επιβεβαιωσαν την εικονα που ειχα για την κοινωνια στην οποια ζω, αλλα με εκαναν να τρομαξω ακομα περισσοτερο. Αντιλαμβνανομαι οτι το προβλημα δεν εινα αμιγως ελληνικο αλλα εγω θα επικεντρωθω στα του οικου μας, γιατι εδω ζω και σε πρωτη φαση με ενδιαφερει τι ανθρωπους εχω γυρω μου. Μια πανευρωπαικη ερευνα που διενεργηθηκε τον Νοεμβριου του 2003 εδειξε οτι 83% των ελληνων πιστευουν οτι "μονο πολυ λιγοι ή ακομα και κανενας ανθρωπος διαφορετικης φυλης ή εθνικοτητας δεν θα επρεπε να επιτρεπεται να ερχεται και να ζει στην χωρα μας".

Ενα μηνα αργοτερα η MRB με μια δικη της ερευνα ηρθε να επιβεβαιωσει ακομα περισσοτερο τα παραπανω στοιχεια, εχοντας ενα ποσοστο 64% των ελληνων να δηλωνει οτι η παρουσια αλλοδαπων τους ειναι "πολυ ενοχλητικη", και ενα 56% να πιστευει οτι οι ελληνες ειναι ανωτερη φυλη απο ολες τις αλλες φυλες του κοσμου!!!! Δηλαδη 1 στους 2 ελληνες πιστευει οτι ανηκει στην ανωτερη φυλη του κοσμου!!

Τι φταιει γι' αυτα μας τα μυαλα αραγε;

Προσωπικα πιστευω οτι πρωτο και κυριο λογο παιζει η παιδεια μας. Μεγαλωνουμε με τα μυαλα μας φουσκωμενα με ηρωες και ηρωικες μαχες, με εχθρους που μας βαλλουν απο παντου γιατι θελουν να κατακτησουν το υπερ-πολιτισμο μας, αλλα εμεις ειμαστε ανωτεροι και παντα καταφερνουμε να κραταμε ψηλα την ελληνικη σημαια και να διωχνουμε τον κακο εχθρο που ηρθε να μας κατακτησει. Η ιστορια εχει γραφτει οπως βολευει τους εθνοπατεραδες μας και μονο οι κακοι ανθελληνες θα μπορουσαν να αμφισβητησουν την σουπερ ιστορια μας. Και ας μην μιλησω για τους αρχαιους ελληνες, οι οποιοι παντα μας βγαζουν απο την δυσκολη θεση οταν δεν εχουμε να επιδειξουμε κατι αξιολογο απο τους μοντερνους ελληνες!!Σε δευτερο πλανο τα Μεσα Μαζικη Εξημερωσης (Α! ρε τζιμακο!) φωναζουν για τους αλλοδαπους που μας κλεβουν, μας σκοτωνουν, μας βιαζουν, ασχετα αν απο το το ρεπορταζ δεν προκυπτει κατι τετοιο. Αρκει να πει ο - θελω να γινω χατζηνικολαου – δημοσιογραφισκος οτι “αυτοπτες μαρτυρες ειπαν οτι ο δραστης εμοιαζε με αλλοδαπο και ακουσανε να φωναζει σε σπαστα ελληνικα...” και το γλυκο εχει δεσει. Μια, δυο, τρεις, δεν θελει και πολυ να σου καρφωθει η εντυπωση οτι σε αυτην την χωρα οτι κακο γινεται, γινεται απο τους αλλοδαπους. Ασε που μας περνουν τις δουλειες! Ασχετα αν οι πιο εγκυρες ερευνες δειχνουν οτι 90% απο τις δουλειες που μας “παιρνουν” οι αλλοδαποι ειναι σε εργασιες που εμεις ποτε δεν καταδεχομασταν να κανουμε, οπως οικοδομες, και αγροτικες δουλειες. Δεν εχουμε αλλοδαπους στο βιομηχανικο τομεα, δεν εχουμε αλλοδαπους στον δημοσιο τομεα, και δεν εχουμε αλλοδαπους στον τομεα παροχης υπηρεσιων...

Ειμαστε ομως ετοιμοι να πιστεψουμε τα παντα αν ειναι να εχουμε ησυχη την συνειδηση μας. Για ολα φταινε οι αλλοι. Εμεις βεβαια δεν θελουμε να τους δινουμε ουτε δουλειες, ουτε τα σπιτια μας θελουμε να τους νοικιαζουμε, ουτε στα σχολεια μας θελουμε να ερχονται γιατι μπορει να αποδειχτουν πιο εξυπνοι απο τα ελληνοπουλα μας και να σηκωσουν την σημαια στις παρελασεις (φτου κακα! ). Αλλα ειπαμε δεν φταιμε εμεις για οποιαδηποτε αποξενωση και εχθρικοτητα τυχον νιωσουν. Ας εμεναν στην χωρα τους, ετσι δεν ειναι;;;;

Ας το βαλουμε καλα στο μυαλο μας!Οπως μεταξυ των ελληνων υπαρχουν καλοι και κακοι, εξυπνοι και χαζοι, απατεωνες και τιμιοι, το ιδιο ισχυει και για ολους τους αλλους λαους του κοσμου. Ολοι ειναι ΑΝΘΡΩΠΟΙ!! Δεν υπαρχουν ελληνες, αλβανοι, αμερικανοι, πακιστανοι, ρωσοι, αφρικανοι, αρμενιοι, τουρκοι και κινεζοι!!Υπαρχουν ΑΝΡΘΩΠΟΙ!!! Ελεος πια με τα εθνη και τις πατριδες!Το μονο που κανουν ειναι να μας χωριζουν!Καψτε τις σημαιες σας και ανοιξτε τις καρδιες σας! Και πριν βιαστουμε να κοιταξουμε γυρω μας, ας ριξουμε μια ματια πρωτα μεσα μας...

Elegant Mathematics

Παρακολουθηστε ενα πολυ ομορφο βιντεακι απο μια γιαπωνεζικη παιδικη εκπαιδευτικη εκπομπη, οπου τα μαθηματικα συναντουν την φαντασια και την ορεξη για δουλεια...πραγματικη απολαυση!

par-i-saktos got a job...

Εδω και μερικες μερες ανοικω στο τεχνικο τμημα εξυπηρετησης πελατων γνωστης εταιρειας τηλεπικοινωνιων. Οχι δεν κανω πωλησεις. Ειμαι στο τμημα inbound, δηλαδη στις εισερχομενες κλησεις για τεχνικα προβληματα. Αυτην την περιοδο εκπαιδευομαι για να λυνω προβληματα που εχουν σχεση με συνδεσεις adsl, internet και των υπολοιπων υπηρεσιων της εταιρειας. Σε λιγο καιρο θα βγω στην "παραγωγη¨(χαχα). Ειναι κατι που θα το κανω μεχρι το τελος καλοκαιριου πριν φυγω για μεταπτυχιακο μπας και μαζεψω και κανενα φραγκο. Για τον λογο αυτο ειχα και μερικες μερες να γραψω και να διαβασω και τα αγαπημενα μου blog. Ειμαι στην αρχη της δουλειας ακομα και δεν εχω προσαρμοστει στα νεα ωραρια οποτε το blogging μπαινει πισω στις προτεραιοτητες μου :-) Προς το παρων πρεπει να φυγω γιατι με εχουν καλεσει σε γαμο και οπου γαμος και χαρα κι ο παρισακτος σε μια γωνια..να γελα..! να'στε καλα...